Lawatan ke tapak pencemaran kimia di Pasir Gudang

Pada hujung minggu lepas, saya telah meluangkan masa bersama penduduk di Taman Kebun Teh #ParlimenJB

Syabas kepada Persatuan Penduduk yang berjaya wujudkan suasana yang aman & muhibah.

Kemudian, saya telah membuat lawatan ke Pasir Gudang.

Terima kasih kepada petugas-petugas dan sukarelawan yang terus membantu melancarkan operasi menyelamat dan bantuan.

Saya sememangnya tidak mahu mengganggu fokus & tugasan mereka, tetapi saya singgah juga untuk memberi semangat serta untuk mendapatkan penjelasan terkini mengenai trend pencemaran.

Insyallah keadaan terkawal dan bertambah baik, ada petugas minta kita sama-sama doakan dipermudahkan menghadapi musibah ini.

Hari ini mereka yang mendapatkan rawatan kesihatan semakin berkurangan.

Bantuan-bantuan kecilan dari Parlimen JB kita salurkan sejak beberapa hari lalu dari semasa ke semasa bagi memudahkan keadaan.

Saya juga berpesan kepada petugas untuk kekal bersemangat dan ambil ruang berehat juga untuk jaga kesihatan masing-masing.

Alhamdulillah saya sempat ke Sekolah Kebangsaan Taman Pelangi pagi tadi sementara semalam saya di Sekolah Bandar Uda 2.

Terima kasih kepada guru-guru, ibu bapa dan murid-murid atas kesungguhan menjayakan majlis dan juga komitmen untuk tingkatkan pencapaian sekolah.

Insyallah saya akan teliti dari segi permasalahan yang dikemukakan.

Sementara wakil saya hadir di Kejohanan Catur Remaja.

Foodbank dan i-KeeP, usaha kerajaan tangani harga barang mahal

(BAHAGIAN 2)

Indeks Harga Pengguna atau Consumer Price Index (CPI) merupakan kayu pengukur kenaikan harga barang ataupun inflasi, yang sedikit sebanyak memberi petunjuk mengenai turun naik harga barang dalam pasaran.

Inflasi diukur atau dikira mengikut kumpulan harga barangan tertentu iaitu bakul barangan atau basket of goods. Kumpulan harga barangan semasa akan dibandingkan dengan harganya sebelum ini bagi menilai perubahan harga dalam tempoh tertentu.

Setiap kategori barangan dan perkhidmatan mempunyai pemberat atau weightage berbeza yang menyumbang kepada angka indeks CPI. Pemberat yang ditetapkan bagi setiap kategori barangan dan perkhidmatan di atas melambangkan corak perbelanjaan pengguna.

Tiga kumpulan harga utama yang mempengaruhi CPI ialah makanan dan minuman bukan alkohol, (2) perumahan (iaitu termasuk air, elektrik serta gas) dan (3) Pengangkutan (iaitu termasuk harga minyak).

Berdasarkan data terbaru yang dikeluarkan oleh Jabatan Perangkaan Malaysia, Indeks CPI bagi bulan Januari 2019 mencatatkan angka -0.7 peratus. Namun, penurunan kadar CPI ini seolah-olah gagal diterjemah kepada penurunan harga barang yang boleh dirasai oleh rakyat.

Bahkan, biarpun semakan harga oleh KPDNHEP menunjukkan penurunan, rakyat terutamanya golongan B40 masih lagi terbeban terutamanya dengan harga barang makanan.

Jadi apa usaha yang dibuat oleh kerajaan?

Pertama, KPDNHEP telah melancarkan satu program berimpak tinggi yang mampu memanfaatkan lebihan makanan yang diberi nama Program Food Bank. Program Food Bank adalah satu pendekatan bagi mengumpulkan lebihan makanan yang masih boleh diguna dan untuk diagihkan kepada kumpulan sasaran oleh persatuan dan pertubuhan amal.

Usaha seperti ini bukan sahaja mengurangkan pembaziran, tetapi juga memberikan manfaat khususnya kepada isi rumah B40. Melalui inisiatif ini, sebanyak 945 tan metrik lebihan makanan berjaya diselamatkan setakat November tahun lalu dan disalurkan kepada 26,200 isi rumah di seluruh Malaysia.

Kedua, KPDNHEP juga telah memperkenalkan Inisiatif Kedai Ekonomi Rakyat atau I-KeeP. I-KeeP menawarkan barang keperluan harian pada harga 3 hingga 20 peratus lebih murah daripada harga pasaran di premis kendalian rakan strategik peruncitan yang menyertai program itu.

I-KeeP diperkenalkan bagi menggantikan Kedai Rakyat 1 Malaysia (KR1M), yang telah gagal (seperti yang diakui oleh bekas Timbalan Menteri Kewangan Kedua Dato’ Seri Johari Abdul Ghani) dan tidak mendapat sambutan disebabkan model perniagaan yang tidak mampan. Disebabkan itu, peruntukan wang rakyat RM300 juta untuk program KR1M juga turut terbazir begitu sahaja.

Perbezaan kos sara hidup dan inflasi

(BAHAGIAN 1)

Menurut Laporan BNM Suku Tahunan 2017, terdapat tiga faktor yang membezakan kos sara hidup dengan inflasi.

Pertama, kos sara hidup dan inflasi merupakan dua konsep yang berbeza. Inflasi Indeks Harga Pengguna (IHP) dikira berdasarkan satu bakul barangan dan perkhidmatan yang mencerminkan corak penggunaan isi rumah Malaysia secara purata dan harga purata dalam ekonomi.

Setelah mengambil kira perbezaan corak perbelanjaan dan harga di pelbagai lokasi, inflasi IHP keseluruhan tidak akan mencerminkan dengan tepat kos sara hidup seseorang individu.

Kedua, walaupun IHP hanya mempertimbang perubahan tahunan harga barangan dan perkhidmatan, perbincangan mengenai isu kos sara hidup turut melibatkan aspek pendapatan.

Isi rumah menerima kesan daripada kenaikan kos sara hidup bukan hanya apabila kos meningkat bahkan apabila pendapatan mereka tidak meningkat sejajar dengan kenaikan kos, yang seterusnya menyebabkan kuasa membeli mereka berkurang.

Ketiga, persepsi orang ramai terhadap kenaikan harga juga berdasarkan pada beberapa pandangan berperasangka yang semulajadi. Ia mungkin disebabkan corak perbelanjaan setiap pengguna yang memiliki keperluan dan kehendak yang berbeza-beza.

Meskipun dalam persekitran inflasi yang rendah, rakyat masih merasakan bahawa kos sara hidup telah meningkat dengan drastik sejak beberapa tahun kebelakangan ini seperti yang digambarkan oleh inflasi anggapan PePI.

Prasangka ini diperkuatkan lagi dengan pengenalan cukai GST pada tahun 2014. Situasi yang lebih buruk dirasai di kawasan bandar di mana kadar inflasinya lebih tinggi berbanding peratusan peningkatan gaji setiap tahun.

Oleh itu, saya menyambut baik usaha terbaru kerajaan yang diumumkan oleh YB Menteri Kewangan untuk memperkenalkan Indeks Kos Sara Hidup bagi mengukur kos sara hidup sebagai kaedah membantu majikan menetapkan kadar gaji yang bersesuaian.

WUJUDKAN EKOSISTEM KEUSAHAWANAN BERASASKAN INOVASI

Dalam keadaan negara yang menghadapi masalah pengangguran belia yang serius, sektor keusahawanan sepatutnya dilihat sebagai alternatif kepada golongan ini dalam menjana pendapatan dan seterusnya menjadikannya sebagai kerjaya tetap mereka.

Kerajaan seharusnya memainkan peranan yang lebih berkesan dalam menggalakkan penglibatan belia dalam dunia keusahawanan. Program-program outreach perlu digalakkan sama ada di sekolah atau di universiti bagi memberikan pendedahan awal kepada golongan yang berpotensi.

Menurut hasil kajian Jabatan Perangkaan Malaysia (DOSM), peratusan usahawan di Malaysia agak kecil iaitu tidak melebihi 26% daripada keseluruhan penduduk bekerja dalam tempoh 25 tahun. Peratusan tersebut juga didapati menunjukkan trend yang menurun daripada 25.1% pada 1982 kepada 20.9% pada 2008.

Kajian yang telah dijalankan oleh Charles Banfe (1991) mendapati lebih kurang 25% daripada keseluruhan populasi usahawan yang berjaya di Amerika Syarikat, memiliki ijazah sarjana. Manakala lebih kurang 20% mempunyai diploma sekolah tinggi dan sarjana kedoktoran pula kira-kira 10%.

Ini menunjukkan usahawan lepasan kolej yang mempunyai ijazah merupakan golongan yang tertinggi berjaya sebagai seorang usahawan. Namun begitu, semakin tinggi tahap pendidikan seseorang, maka motivasi mereka untuk menjadi usahawan adalah semakin rendah. Ini disebabkan graduan dari universiti akan mendapat bayaran upah yang lebih tinggi jika mereka mencapai prestasi yang baik dalam sektor pekerjaan.

Oleh yang demikian, saya melihat kepada keperluan kerajaan untuk mewujudkan ekosistem usahawan yang berasaskan inovasi seperti ekonomi digital.

Pewujudan ekosistem seperti ini akan menarik minat pelabur-pelabur
antarabangsa mahupun tempatan sama ada pelabur institusi, swasta
ataupun individu.

Dengan menyuburkan sektor keusahawanan digital berasaskan inovasi,
secara tidak langsung ia akan mewujudkan peluang-peluang pekerjaan
berkemahiran tinggi (atau yang baru wujud) seperti data analyst,
developer, UI/UX designer dan sebagainya.

Ini seterusnya akan menjurus kepada peningkataan jenis pekerjaan
berkemahiran tinggi yang boleh meransang pertumbuhan tenaga kerja
berkualiti tinggi dalam kalangan rakyat tempatan.

INDUSTRI PERLU BEKERJASAMA TINGKAT KEPADANAN TENAGA KERJA

Walaupun tahap pendidikan tenaga kerja semakin tinggi, peluang pekerjaan yang diwujudkan dalam ekonomi Malaysia masih tertumpu pada pekerjaan berkemahiran rendah dan sederhana.

Berdasarkan Laporan Tahunan 2016 BNM, seolah-olah terdapat ketidakpadanan yang ketara di antara bakat tenaga kerja yang dihasilkan dengan jenis pekerjaan yang diwujudkan dalam industri.

Pihak majikan ada membangkitkan isu kekurangan kemahiran yang ketara dalam kalangan pekerja baharu. Kaji selidik yang dijalankan Bank Dunia dan TalentCorp mendapati bahawa 90% daripada syarikat percaya bahawa siswazah universiti sepatutnya menjalani lebih banyak latihan industri sebelum mendapatkan ijazah.

Majikan terus menerus menyalahkan sektor pendidikan terutamanya pendidikan universiti (secara tidak langsung) atas kelemahan menghasilkan gologan graduan yang berkualiti tinggi. Nilai kebolehpasaran dan kemahiran komunikasi yang lemah dikatakan menjadi faktor utama peningkatan pengangguran golongan belia negara.

Namun pada masa yang sama, syarikat-syarikat ini tidak mengambil inisiatif dalam turut membantu menghasilkan pekerja yang berkemahiran tinggi. Dikatakan 50% syarikat tiada program latihan industri berstrukutur menunjukkan mereka tidak berminat untuk ‘melabur’ dalam mengembangkan bakat-bakat tenaga kerja dalam negara.

Selain itu, kerjasama dengan pihak universiti juga sangat lemah. Sepatutnya, pihak syarikat bekerjasama dengan pihak universiti dalam menghasilkan satu perancangan atau kurikulum strategik untuk meningkatkan kualiti graduan universiti. Kerjasama seperti ini sudah pasti akan mengurangkan masalah ketidakpadanan industri yang kian serius sejak kebelakangan ini.

Di samping itu, golongan majikan juga haruslah mengambil langkah proaktif dalam menghasilkan lebih banyak kerja berkemahiran tinggi. Seperti yang telah dibincagkan di atas, penghasilan pekerjaan berkemahiran tinggi adalah sedikit dan ia tidak selari dengan jumlah graduan yang dihasilkan setiap tahun.

Oleh itu, sektor pendidikan dan industri harus mula mengorak langkah dalam menjalin kerjasama agar masalah ini dapat diselelsaikan dengan lebih berkesan. Hal ini kerana golongan yang paling akan terkesan adalah golongan graduan yang menganggur selama berbulan-bulan yang turut terbeban dengan hutang PTPTN.

SISWAZAH ‘DEMAND’ GAJI, FAKTA KE AUTA?

Menurut satu berita yang dikeluarkan oleh Free Malaysia Today (FMT) pada 9 November 2018, Persekutuan Majikan-majikan Malaysia (MEF) berkata permintaan gaji tinggi dan “takut” mencari pekerjaan di luar bidang dipelajari antara punca kadar pengangguran graduan Bumiputera meningkat.

Persoalan di sini ialah tahap manakah gaji itu boleh dikatakan “tinggi” untuk golongan siswazah? Adakah permintaan gaji permulaan sebanyak RM3,000 untuk seorang jurutera adalah tinggi dalam keadaan ekonomi sekarang ini?

Berdasarkan buku Antara Dua Darjat yang ditulis oleh Penasihat Ekonomi Perdana Menteri, Dr Muhammed Abdul Khalid, beliau menyatakan bahawa berdasarkan kadar pendapatan negara, didapati pekerja mendapat 28%; kerajaan mendapat 5% dalam bentuk cukai, sementara pemilik korporat mendapat bahagian terbesar iaitu 67%.

Walhal di Singapura, pekerjanya menerima lebih kurang 40% , di Korea 46%, sementara di negara Barat yang maju, kadarnya lebih kurang 50%. Lebih mengejutkan, peratusan pendapatan negara milik pekerja bakal berkurang sebanyak lebih 20%, sementara milik korporat meningkat sehingga 75%.

Pertumbuhan kadar gaji yang rendah walaupun dalam persekitaran ekonomi yang berkembang dengan kukuh merupakan satu situasi yang tidak adil terhadap pekerja.

Contohnya, pada tahun 2017, KDNK negara adalah pada paras yang tinggi iaitu 5.9%. Namun, angka ini gagal diterjemahkan kepada peningkatan taraf hidup pekerja dan rakyat keseluruhannya. Berdasarkan keadaan semasa, wujud kecenderungan tinggi pertumbuhan KDNK di Malaysia didokong oleh pertumbuhan keuntungan perniagaan.

Ini bersandarkan kepada dua faktor. Pertama, kebanyakan perniagaan mencatat keuntungan positif untuk tahun 2017.

Kedua, perangkaan menunjukkan pulangan daripada KDNK kepada gaji dan upah masih rendah. Secara purata, bagi setiap ringgit nilai KDNK, 35 sen sahaja akan diterima dalam bentuk upah manakala 65 sen diterima dalam bentuk keuntungan perniagaan.

Berdasarkan Rajah 6, data menunjukkan bahawa purata pendapatan bulanan bagi graduan tidak meningkat untuk tempoh lebih 7 tahun! Walaupun dengan kadar KDNK meningkat setiap tahun yang menunjukkan pertumbuhan ekonomi yang baik, kekayaan itu tidak dapat dirasai oleh golongan pekerja khususnya golongan yang baru mula bekerja.

Bahkan, lebih 50% graduan mendapat gaji di bawah RM2,000 sebulan! Dalam suasana peningkatan kos sara hidup yang kian meningkat, majikan seharusnya memberikan gaji yang berpatutan sejajar dengan kadar inflasi tahunan negara.

PERASMIAN PIBG DI SK MAJIDI BARU

Pada hari Isnin lepas, saya telah dijemput untuk merasmikan mesyuarat PIBG Sekolah Kebangsaan Majidi Baru, Johor Bahru.

Selepas ucapan, saya dibawa melawat ke kantin sekolah yang agak uzur.

Sekolah ini kini mempunyai murid seramai 1,200 orang sedangkan kemampuan kantin ini tidak pernah ditambah sejak dibina tahun 70an.

Ada yang terpaksa makan di bawah khemah sementara dan di tepi bangunan sekolah.

Saya akan berbincang dengan beberapa agensi untuk kita cari jalan bagi menambah kapasiti kantin untuk keselesaan dan kebersihan kepada murid.

KWSP LANCAR ‘BELANJAWANKU’

KWSP hari ini melancarkan satu garis panduan perbelanjaan yang diberi nama ‘Belanjawanku’. Satu inisiatif yang menarik bagi membantu masyarakat di Lembah Klang untuk mengurus kewangan dengan lebih baik.

Menteri Kewangan Lim Guan Eng berkata, panduan ini mampu meningkatkan tahap kecelikan kewangan dan kemahiran pengurusan kewangan peribadi dalam kalangan rakyat negara ini.

Beliau berkata, kadar kecelikan kewangan yang rendah antara faktor menyumbang kepada tahap keberhutangan tinggi serta masalah kebankrapan yang membimbangkan dalam kalangan belia.

“Sejak tahun 2013 hingga 2017, seramai 100,610 rakyat Malaysia diisytiharkan muflis dan 60 peratus daripada mereka berusia antara 18 hingga 44 tahun.

“Bukan saja golongan belia yang menghadapi cabaran kewangan yang serius, malah bakal pesara juga perlu mengambil berat tentang rancangan perbelanjaan mereka.

“Belanjawanku ini boleh membantu kita memahami kuasa membeli serta permarkahan kredit peribadi dengan mendalam. Bagi pembuat dasar pula, ia boleh dijadikan panduan untuk mengkaji garis kemiskinan sambil mereka mekanisme bantuan pendapatan bagi membantu golongan yang memerlukan,” katanya.

Baca lebih lanjut: http://www.kwsp.gov.my/portal/en_US/about-epf/belanjawanku

PEMEGANG IJAZAH PALING RAMAI TAKDE KERJA!?

Saya ingin menarik perhatian masyarakat kepada realiti sebenar yang dihadapi oleh golongan graduan universiti di Malaysia.

Walaupun kadar pengangguran nasional menunjukkan kadar yang rendah di bawah paras 4.0%, ia tidak memberikan gambaran sebenar kesukaran yang dihadapi oleh golongan belia dalam mendapatkan pekerjaan.

Perkara ini harus dibincangkan secara serius memandangkan isu pengangguran graduan daripada segi peratusan agak tinggi; antara 22% hingga 25%.

Kebimbangan ini perlu diberi pertimbangan sewajarnya kerana dikhuatiri isu pengangguran akan semakin meningkat ekoran kelembapan ekonomi dunia semasa yang dijangka berterusan.

Tahun Jumlah graduan
menganggur (orang)
Jumlah graduan
menganggur (%)                    
Jumlah graduan IPT
2010 42,918 24.6 224,752
2011 44,430 24.0 236,557
2012 53,690 25.6 249,702
2013 55,228 25.0 259,359
2014 52,219 24.9 254,161
2015 54,852 23.9 273,373
2016 51,247 22.8

Masalah pengangguran bellia adalah masalah biasa yang dialami oleh kebanyakan negara di seluruh dunia. Kadar pengangguran belia di Malaysia pada tahun 2017 adalah sebanyak 10.8%, iaitu berada di belakang Indonesia (15.6%) dan China (10.8%). Namun begitu, jumlah ini adalah lebih tinggi daripada Singapura (4.6%), Thailand (5.9%), Vietnam (7.9%) dan India (10.5%).

Tenaga kerja belia lebih banyak terdiri daripada mereka yang mempunyai pencapaian pendidikan yang lebih rendah. Bagi belia berumur 15-24 tahun, hanya 16% mencapai pendidikan tertiari, manakala baki 84% pencapaian pendidikan paling tinggi bagi mereka ialah peringkat menengah (Profil bagi keseluruhan tenaga kerja: Pendidikan tertiari: 28%; Rendah, menengah dan tiada pendidikan formal: 72%).

Yang nyata, belia yang berpendidikan tertiari merupakan kumpulan yang lebih besar dalam kelompok belia yang menganggur (23% daripada jumlah keseluruhan belia yang menganggur). Apa yang membimbangkan ialah kadar pengangguran dalam kalangan belia yang berpendidikan tinggi adalah lebih tinggi, pada 15.3%, berbanding belia yang tidak berpendidikan tertiari iaitu 9.8%. Angka ini menunjukkan tidak banyak pekerjaan berkemahiran tinggi yang dihasilkan oleh industri walaupun negara mensasarkan peningkatan produktiviti dan penujuan ke arah negara berpendatan tinggi.

Pemerhatian ini jelas berbeza daripada pemahaman ekonomi mengenai peningkatan pulangan pencapaian pendidikan, dan juga bertentangan dengan pengalaman ekonomi maju.

Perkembangan dalam pengangguran siswazah ini telah menimbulkan beberapa persoalan dasar yang utama berhubung dengan peningkatan kualiti dan kesesuaian sistem pendidikan sebagai persediaan untuk menghadapi industri yang semakin berubah, jenis pekerjaan yang diwujudkan dan kesediaan modal insan, serta langkah-langkah meningkatkan pemadanan dalam pasaran pekerja dan mengurangkan asimetri maklumat tentang keperluan kemahiran oleh industri.

Berdasarkan rajah di atas, jelas menunjukkan trend yang berbeza daripada segi tenaga kerja bagi negara membangun dan negara maju. Jikalau dilihat di negara maju, golongan belia yang menganggur kebanyakannya terdiri daripada mereka yang tidak mendapat pendidikan tertiari. Hal ini berbeza dengan negara-negara membangun. Kebanyakan jenis pekerjaan yang dihasilkan diisi oleh pekerja-pekerja separuh mahir dan seterusnya menyumbang kepada peningkatan pengangguran golongan graduan universiti.

SAMBUTAN CNY & PERARAKAN CINGAY

Pada dua minggu lepas, saya telah menyertai acara sambutan Chinese New Year peringkat Parlimen Johor Bahru.

Terima kasih semua yang bertungkus lumus yang menjayakan majlis.

Perayaan seperti ini memberikan peluang kepada kita untuk meraikan kepelbagaian agar kita saling hormat dan faham antara satu sama lain.

Kemudian, pada malam semalam, saya telah menghadiri perarakan Chingay di Johor Bahru.

Pelbagai kaum dalam komuniti cina berpeluang menyingkap kembali adat dan tradisi mereka.

Persembahan kebudayaan ini hanya boleh didapati di Johor & Pulau Pinang.